• Tiodiglikol

    Najważniejszy prekursor iperytu siarkowego i zarazem produkt jego hydrolizy; substancja o rozległym legalnym zastosowaniu w poligrafii i tekstyliach. Zestaw z czynnikiem chlorującym pozwala wytworzyć iperyt w jednym etapie. Wykaz 2 CWC.

  • Chlorek tionylu

    Uniwersalny czynnik chlorujący o produkcji liczonej w setkach tysięcy ton - od baterii litowo-tionylowych po syntezę leków. Zestaw z tiodiglikolem daje iperyt w jednym etapie, z efedryną prowadzi do metamfetaminy. Wykaz 3 CWC.

  • 2-chloroetanol

    Uniwersalny nośnik grupy chloroetylowej - substrat wspólny dla wszystkich iperytów, siarkowych i azotowych. W odróżnieniu od tiodiglikolu jest sam w sobie trucizną wchłaniającą się przez nieuszkodzoną skórę, przy słabym i przyjemnym zapachu. Zestaw z siarczkiem sodu jest wskaźnikiem rozstrzygającym.

  • Alkohol pinakolinowy

    Część alkoholowa somanu i jedyny prekursor serii G bez zastosowań przemysłowych - dlatego kontrola tej substancji jest skuteczna, w odróżnieniu od alkoholu izopropylowego czy cykloheksanolu. Izomery rozdzielone objęte są wykazem 1, racemat wykazem 2 CWC.

  • Pinakolon

    Surowiec do alkoholu pinakolinowego, pierwsze ogniwo łańcucha somanowego - jedynego w tej encyklopedii, w którym żadne ogniwo nie jest towarem masowym. To czyni kontrolę kierunku somanowego najskuteczniejszą. Substancja trwała, więc degradacja materiału jest tu mało prawdopodobna.

  • Pentasiarczek fosforawy

    Czynnik wprowadzający siarkę do związków fosforoorganicznych - przejście od serii G do serii V. Surowiec masowy do dodatków olejowych ZDDP, więc sam nic nie przesądza; rozstrzyga zestaw ze związkami metylofosfonowymi. Jedyna substancja klasy ADR 4.3 w tej części encyklopedii.

  • Siarczek sodu

    Źródło siarki w syntezie tiodiglikolu. Zestaw z 2-chloroetanolem i czynnikiem chlorującym to jedyna droga do iperytu, w której żaden surowiec wyjściowy nie podlega Konwencji CWC. Uwalnia siarkowodór - gaz cięższy od powietrza, porażający węch, najczęstsza przyczyna zgonów wielokrotnych ratowników.

  • Monochlorek siarki

    Trwalszy i łatwiej dostępny odpowiednik dichlorku siarki, dający jednak produkt o niższej zawartości iperytu. Dzieli numer UN 1828 z dichlorkiem przy odmiennej pozycji wykazu - niejednoznaczność wykorzystywana przy obchodzeniu kontroli. Z chlorem daje się przekształcić w dichlorek.

  • Dichlorek siarki

    Odczynnik drogi Levinsteina - jednoetapowej syntezy iperytu z etylenu, najkrótszej obok lewizytowej. Produkt zawiera tylko 60-70 procent iperytu, stąd oznaczenie H zamiast HD. Barwa wiśniowa przechodząca w żółtą jest najprostszym wizualnym wskaźnikiem degradacji w całej encyklopedii.