Iperyty azotowe (HN-1, HN-2, HN-3)

Nazewnictwo

Oznaczenie Nazwa polska Nazwa angielska CAS
HN-1 bis(2-chloroetylo)etyloamina bis(2-chloroethyl)ethylamine 538-07-8
HN-2 bis(2-chloroetylo)metyloamina, mechloretamina bis(2-chloroethyl)methylamine, mechlorethamine 51-75-2
HN-3 tris(2-chloroetylo)amina tris(2-chloroethyl)amine 555-77-1
Język / system Nazwa zbiorcza
polski iperyty azotowe
angielski nitrogen mustards
oryginalna (niemiecka) Stickstofflost
oznaczenia rosyjskie азотистые иприты

Czym jest

Iperyty azotowe są bojowymi środkami trującymi z grupy parzących, w których atom siarki iperytu siarkowego zastąpiono atomem azotu. Mechanizm działania pozostaje ten sam: alkilowanie DNA i białek, prowadzące do martwicy tkanek w miejscu kontaktu i uszkodzenia szpiku przy narażeniu ogólnoustrojowym.

Trzy związki różnią się przeznaczeniem i historią:

HN-1 został opracowany pierwotnie jako środek do usuwania brodawek. Jest najbardziej lotny z trójki i ma najsilniejsze działanie na oczy.

HN-2 (mechloretamina) ma status szczególny: jest lekiem przeciwnowotworowym dopuszczonym do obrotu. Był pierwszym w historii cytostatykiem - obserwacja zahamowania czynności szpiku u żołnierzy narażonych na iperyt w czasie I wojny światowej doprowadziła w latach czterdziestych do zastosowania mechloretaminy w chłoniakach. Do dziś stosowany jest w schemacie MOPP w chłoniaku Hodgkina oraz miejscowo w ziarniniaku grzybiastym.

HN-3 został zaprojektowany wyłącznie jako środek bojowy. Jest najtrwalszy w terenie i najbardziej zbliżony obrazem działania do iperytu siarkowego. To on jest właściwym militarnym przedstawicielem grupy.

Znaczenie operacyjne podwójnego statusu HN-2. Mechloretamina jest jednocześnie substancją wykazu 1 CWC i produktem leczniczym w legalnym obrocie aptecznym i szpitalnym. Konsekwencje dla służb: ujawnienie mechloretaminy nie jest samo w sobie dowodem czynu zabronionego - konieczne jest ustalenie źródła, ilości i tytułu posiadania. Kontrolą objęte są ilości przekraczające potrzeby lecznicze oraz obrót poza systemem obrotu produktami leczniczymi.

Dane fizykochemiczne

Właściwość HN-1 HN-2 HN-3
wzór sumaryczny C6H13Cl2N C5H11Cl2N C6H12Cl3N
masa molowa 170,08 g/mol 156,05 g/mol 204,53 g/mol
postać ciecz oleista ciecz oleista ciecz oleista
barwa bezbarwna do jasnożółtej bezbarwna do bursztynowej bezbarwna do żółtej
zapach słaby, rybi lub stęchły słaby, owocowy lub rybi brak lub słaby
temperatura wrzenia ok. 194 °C ok. 75 °C przy 15 mmHg ok. 256 °C
temperatura topnienia ok. -34 °C ok. -60 °C ok. -4 °C
gęstość 1,09 g/cm3 1,12 g/cm3 1,24 g/cm3
lotność najwyższa z trójki wysoka najniższa - środek trwały
rozpuszczalność w wodzie niska niska; sole dobrze rozpuszczalne bardzo niska

Iperyty azotowe są zasadami - w odróżnieniu od iperytu siarkowego tworzą sole z kwasami. Chlorowodorek mechloretaminy jest ciałem stałym, dobrze rozpuszczalnym w wodzie i trwałym w przechowywaniu; w tej postaci występuje jako produkt leczniczy. Ma to znaczenie rozpoznawcze: postać soli (biały proszek) i postać wolnej zasady (oleista ciecz) to ta sama substancja objęta wykazem 1.

Prekursory i droga wytwarzania

Problem etanoloamin. Trietanoloamina jest towarem masowym: stosuje się ją w kosmetykach, detergentach, cementach, płynach chłodząco-smarujących i przy oczyszczaniu gazów. Roczna produkcja światowa liczona jest w setkach tysięcy ton. Jest to jedyny prekursor wykazu 3 CWC o tak szerokim zastosowaniu cywilnym, co czyni kontrolę obrotu trudną - podstawą oceny jest zgodność ilości z profilem odbiorcy, a nie sam fakt zamówienia.

Metylo- i etylodietanoloamina mają zastosowania węższe (przemysł gazowniczy, synteza organiczna) i są odpowiednio silniejszymi wskaźnikami.

Podstawa prawna kontroli

Wykaz Pozycja Uwagi
Konwencja o zakazie broni chemicznej (CWC) wykaz 1, część A, poz. 1A(6) - iperyty azotowe HN-1, HN-2, HN-3
CWC - prekursory wykaz 3, część B: etylodietanoloamina 3B(15), metylodietanoloamina 3B(16), trietanoloamina 3B(17); chlorek tionylu 3B(14) wszystkie trzy etanoloaminy należą do wykazu 3, nie 2
Rozporządzenie (UE) 2021/821 1C350 poz. 9, 15, 46, 53, 59; 1C450.b.8 (metylodietanoloamina)
Wspólny wykaz uzbrojenia UE ML7
Lista Wassenaar Munitions List ML7.a
Prawo farmaceutyczne (HN-2) ustawa z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne mechloretamina jako produkt leczniczy - odrębny reżim obrotu

Rozpoznanie w warunkach terenowych

Sygnały pośrednie

  • zapasy etanoloamin (mono-, di-, tri-, metylo-, etylo-) łącznie z chlorkiem tionylu - zestaw charakterystyczny;
  • odwrócona uwaga na trietanoloaminę: jej obecność w zakładzie kosmetycznym lub chemii gospodarczej jest normą; sygnałem jest dopiero współwystępowanie z chlorkiem tionylu albo chlorowodorem w skali procesowej;
  • ampułki lub fiolki oznaczone jako produkt leczniczy w ilości niewspółmiernej do potrzeb podmiotu leczniczego;
  • ślady przepakowania produktu leczniczego do innych opakowań.

Objawy narażenia

Obraz zbliżony do iperytu siarkowego, z opóźnieniem objawów:

Czas od kontaktu Objawy
0 - 2 h zwykle brak; przy HN-1 wczesne podrażnienie oczu
2 - 12 h rumień, świąd, pieczenie oczu, łzawienie
12 - 24 h pęcherze (mniejsze i mniej rozległe niż po iperycie siarkowym), obrzęk powiek
po 3 - 10 dniach leukopenia, małopłytkowość, powikłania infekcyjne

Działanie na skórę jest słabsze niż iperytu siarkowego, natomiast działanie ogólnoustrojowe na szpik jest silniejsze - to właśnie ono uzasadnia zastosowanie lecznicze HN-2 i jednocześnie stanowi główne zagrożenie przy narażeniu.

Postępowanie

Brak swoistej odtrutki. Dekontaminacja mechaniczna i podchlorynem, jak przy iperycie siarkowym. Monitorowanie morfologii krwi przez co najmniej trzy tygodnie po potwierdzonym narażeniu - spadek liczby leukocytów jest objawem opóźnionym i decydującym o rokowaniu.

Wykrywanie

Papierki M8/M9 i rurki wskaźnikowe reagują słabiej niż na iperyt siarkowy. Rozstrzyga GC-MS lub LC-MS/MS; markerami środowiskowymi są odpowiednie etanoloaminy powstające przy hydrolizie (N-etylodietanoloamina dla HN-1, N-metylodietanoloamina dla HN-2, trietanoloamina dla HN-3), a w materiale biologicznym addukty z DNA i białkami.

Ocena wyrobu: prawidłowy a nieprawidłowy

Materiał o jakości wojskowej (HN-3): klarowna ciecz, wysoka czystość, niska zawartość wody i wolnych amin, przechowywany w warunkach bezwodnych i w niskiej temperaturze.

Materiał niepełnowartościowy

  • silne zabarwienie i osad - polimeryzacja; iperyty azotowe są mniej trwałe w przechowywaniu niż iperyt siarkowy i szybciej ulegają samorzutnemu rozkładowi;
  • wyczuwalny zapach rybi lub aminowy o dużym nasileniu - wolne aminy, świadczące o rozkładzie albo niedokończonej reakcji;
  • zestalenie zawartości - powstawanie soli czwartorzędowych w wyniku samoalkilowania, typowe przy dłuższym przechowywaniu wolnej zasady;
  • obecność wody - hydroliza do odpowiedniej etanoloaminy, która jest substancją stosunkowo mało toksyczną.

Kwestia szczególna: postać leczniczy a bojowy. Chlorowodorek mechloretaminy w fiolce z oznaczeniem produktu leczniczego, w ilości odpowiadającej dawkowaniu terapeutycznemu, przy udokumentowanym pochodzeniu z legalnego obrotu - nie stanowi czynu zabronionego. Ocena musi objąć: ilość, postać, oznakowanie, pochodzenie, tytuł posiadania oraz kontekst. Przepakowanie do opakowań nieoznakowanych, ilość wielokrotnie przekraczająca potrzeby lecznicze albo przekształcenie soli w wolną zasadę są okolicznościami przemawiającymi za zamiarem innym niż leczniczy.

Znaczenie prawne. Materiał zdegradowany lub o zbyt niskiej zawartości substancji czynnej objęty jest konstrukcją usiłowania nieudolnego (art. 13 § 2 k.k.). Odrębną kwalifikację stanowi obrót produktem leczniczym poza systemem - art. 124 i nast. Prawa farmaceutycznego.

Odpowiedzialność karna

Podstawa Czyn Zagrożenie
art. 120 k.k. stosowanie środka masowej zagłady od 10 lat, 25 lat albo dożywotnie pozbawienie wolności
art. 121 § 1 k.k. wytwarzanie, gromadzenie, obrót środkami masowej zagłady od roku do lat 10
art. 163 § 1 pkt 3 k.k. sprowadzenie zdarzenia powszechnie niebezpiecznego od roku do lat 10
art. 165 § 1 pkt 2 k.k. wyrabianie lub wprowadzanie do obrotu substancji niebezpiecznych od 6 miesięcy do lat 8
art. 124 Prawa farmaceutycznego wprowadzanie do obrotu produktu leczniczego bez pozwolenia grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do lat 2
art. 13 § 2 k.k. usiłowanie nieudolne jak za usiłowanie

Hasła powiązane

Przypisy

  1. Konwencja o zakazie broni chemicznej, wykaz 1 część A pozycja 6; wykaz 2 część B pozycje 15 i 16; wykaz 3 część B pozycja 17.
  2. Rozporządzenie (UE) 2021/821, załącznik I, pozycja 1C350 poz. 9, 15, 46, 53, 59.
  3. Wassenaar Arrangement, Munitions List ML7, 2025.
  4. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, art. 13 § 2, art. 120, art. 121, art. 163, art. 165.
  5. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, art. 124.