
Nazewnictwo
| Język / system | Nazwa |
|---|---|
| polski | saksytoksyna, toksyna paralityczna mięczaków |
| angielski | saxitoxin, paralytic shellfish poison (PSP) |
| nazwa systematyczna IUPAC | karbaminian (3aS,4R,10aS)-10,10-dihydroksy-2,6-diiminooktahydro-1H,8H-pirolo[1,2-c]purin-4-ylometylu |
| oznaczenie NATO | TZ |
| oznaczenie amerykańskie (Edgewood Arsenal) | agent TZ |
| pochodzenie nazwy | od małża Saxidomus giganteus, z którego ją wyodrębniono |
| źródło biologiczne | bruzdnice morskie (Alexandrium, Gymnodinium, Pyrodinium) oraz sinice słodkowodne (Aphanizomenon, Anabaena, Cylindrospermopsis) |
| numer CAS | 35523-89-8 |
Czym jest
Saksytoksyna jest neurotoksyną drobnocząsteczkową blokującą kanały sodowe bramkowane napięciem. Wiąże się z zewnętrznym ujściem kanału, uniemożliwiając przepływ jonów sodu i tym samym powstanie potencjału czynnościowego. Skutkiem jest porażenie wiotkie - mięśnie nie mogą się skurczyć, mimo zachowanej świadomości. Zgon następuje przez porażenie mięśni oddechowych.
Mechanizm jest identyczny jak przy tetrodotoksynie - toksynie ryb rozdymkowatych - i przeciwstawny wobec środków paralityczno-drgawkowych: przy sarinie mięśnie są w stanie ciągłego pobudzenia, przy saksytoksynie w stanie całkowitego bezruchu.
Cechy odróżniające saksytoksynę od pozostałych toksyn tej encyklopedii:
Jest związkiem drobnocząsteczkowym, nie białkiem. W odróżnieniu od rycyny, abryny czy toksyn botulinowych, saksytoksyna nie jest białkiem. Nie ulega denaturacji przy ogrzewaniu - gotowanie jej nie niszczy. Jest trwała, odporna na obróbkę termiczną i na warunki środowiskowe. Można ją wyodrębnić, oczyścić i przechowywać jak zwykły związek chemiczny.
Ma to konsekwencję prawną: saksytoksyna jest jedyną toksyną, którą da się zsyntetyzować chemicznie - synteza totalna została opisana w literaturze. Nie jest więc zależna od dostępu do materiału biologicznego.
Występuje naturalnie w żywności. Saksytoksyna kumuluje się w małżach, ostrygach i przegrzebkach filtrujących wodę z zakwitem bruzdnic. Zatrucia pokarmowe (PSP - paralytic shellfish poisoning) są zjawiskiem znanym, monitorowanym i regulowanym przepisami sanitarnymi. Jest to jedyna toksyna z wykazu 1 CWC, która jest rutynowo oznaczana w laboratoriach kontroli żywności.
Miała rzeczywiste zastosowanie operacyjne. Saksytoksyna była wykorzystywana przez CIA jako środek samobójczy dla pilotów samolotów rozpoznawczych - w igle ukrytej w monecie u pilota Francisa Gary'ego Powersa (1960). Program MKNaomi obejmował jej gromadzenie; zapasy ujawniono w 1975 roku podczas przesłuchań komisji Churcha.
Dane fizykochemiczne
| Właściwość | Wartość |
|---|---|
| wzór sumaryczny | C10H17N7O4 |
| masa molowa | 299,29 g/mol |
| postać | biały proszek krystaliczny; w obrocie zwykle jako chlorowodorek |
| barwa | biała |
| zapach | brak |
| smak | brak |
| rozpuszczalność w wodzie | bardzo dobra |
| rozpuszczalność w rozpuszczalnikach organicznych | słaba |
| trwałość termiczna | wysoka - nie jest niszczona przez gotowanie |
| trwałość w środowisku | wysoka w środowisku kwaśnym; rozkłada się w środowisku silnie zasadowym |
| trwałość w postaci suchej | lata |
Brak zapachu i smaku przy pełnej rozpuszczalności w wodzie czyni saksytoksynę substancją nadającą się do skażenia napojów i żywności bez możliwości wykrycia zmysłowego. Jest to cecha, którą dzieli z niewieloma substancjami opisanymi w tej encyklopedii.
Odporność termiczna oznacza, że w odróżnieniu od rycyny saksytoksyny nie da się unieszkodliwić przez gotowanie - ani w żywności, ani przy dekontaminacji. Skutecznym sposobem rozkładu jest środowisko silnie zasadowe albo utleniające.
Podstawa prawna kontroli
| Wykaz | Pozycja | Uwagi |
|---|---|---|
| Konwencja o zakazie broni chemicznej (CWC) | wykaz 1, część A, poz. 1A(7) - saksytoksyna | najostrzejszy reżim: zakaz produkcji poza ilościami badawczymi |
| Konwencja o zakazie broni biologicznej (BTWC) | objęta jako toksyna | |
| Rozporządzenie (UE) 2021/821, załącznik I | 1C351.d.5 | kontrola wywozu |
| Federal Select Agent Program (HHS) | HHS Select Agent and Toxin | prawo Stanów Zjednoczonych |
| Wspólny wykaz uzbrojenia UE | ML7 | |
| Lista Wassenaar | Munitions List ML7; dual-use 1C351 | |
| Australia Group | wykaz czynników biologicznych i toksyn | |
| Przepisy żywnościowe | rozporządzenie (WE) nr 853/2004; rozporządzenie (UE) 2019/627 | limit 800 µg ekwiwalentu saksytoksyny na kg mięsa małży; obowiązkowe badania w programach monitoringowych |
| Prawo polskie - wykonanie CWC | ustawa z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu Konwencji o zakazie broni chemicznej | |
| Prawo polskie - obrót z zagranicą | ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym | |
| Prawo polskie - bezpieczeństwo żywności | ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia |
Zbieg reżimu wojskowego i żywnościowego. Saksytoksyna jest jednocześnie substancją wykazu 1 CWC - o statusie równym sarinowi - i naturalnym zanieczyszczeniem żywności podlegającym limitom sanitarnym. Wykrycie saksytoksyny w małżach nie jest zdarzeniem z zakresu broni chemicznej, lecz sprawą nadzoru sanitarnego. Rozstrzyga kontekst i postać: toksyna wyodrębniona, oczyszczona i przechowywana jako preparat podlega reżimowi CWC, toksyna obecna w produkcie spożywczym - przepisom żywnościowym.
Wyłączenie dla wzorców analitycznych. Saksytoksyna jest przedmiotem legalnego obrotu jako wzorzec analityczny dla laboratoriów badających żywność. Ilości są mikrogramowe, opakowania oznakowane, a odbiorcami akredytowane laboratoria. Jest to obrót w pełni legalny, choć podlegający kontroli wywozowej.
Rozpoznanie w warunkach terenowych
Postać spotykana
- biały proszek krystaliczny w fiolkach szklanych o pojemnościach mikrogramowych - postać wzorca analitycznego, z etykietą dostawcy odczynników;
- roztwór wodny w fiolce albo ampułce - postać najgroźniejsza;
- materiał surowy: wysuszone tkanki małży albo koncentrat z zakwitu sinicowego - postać o niskiej zawartości toksyny;
- w kontekście żywnościowym: małże, ostrygi, przegrzebki - toksyna niewidoczna i niewyczuwalna.
Sygnały towarzyszące w miejscu ujawnienia
- akwarium albo hodowla sinic lub bruzdnic - wskaźnik o wysokiej wartości; hodowla organizmów wytwarzających toksynę bez udokumentowanego programu badawczego wymaga wyjaśnienia;
- duże ilości małży albo tkanek mięczaków, sprzęt do ekstrakcji i zatężania;
- literatura dotycząca syntezy albo izolacji toksyn morskich;
- wzorce analityczne w ilościach niewspółmiernych do działalności laboratoryjnej;
- sprzęt chromatograficzny w obiekcie bez profilu analitycznego.
Objawy narażenia
Przebieg jest szybki - w odróżnieniu od toksyn białkowych nie ma wielogodzinnego okresu utajenia:
| Czas od narażenia | Objawy |
|---|---|
| 5 - 30 min | mrowienie i drętwienie warg, języka i twarzy; uczucie "waty w ustach" |
| 30 - 60 min | drętwienie kończyn, zaburzenia mowy, niezborność ruchów, uczucie unoszenia się |
| 1 - 3 h | narastające osłabienie mięśni, trudności w połykaniu, duszność |
| 2 - 12 h | porażenie mięśni oddechowych przy zachowanej świadomości |
Zachowana świadomość przy postępującym porażeniu jest cechą charakterystyczną i szczególnie dramatyczną. Poszkodowany jest w pełni przytomny i zorientowany, nie mogąc się poruszać ani oddychać.
Postępowanie
Brak odtrutki. Leczenie polega wyłącznie na wspomaganiu oddechu - intubacji i wentylacji mechanicznej do czasu wydalenia toksyny. Postępowanie to jest w pełni skuteczne: pacjent poddany wentylacji przeżywa, a objawy ustępują w ciągu kilkunastu do kilkudziesięciu godzin bez trwałych następstw.
Konsekwencja praktyczna dla służb: przy podejrzeniu zatrucia saksytoksyną rozstrzygający jest czas dotarcia do wentylacji mechanicznej, nie dostęp do specjalistycznego leczenia. Priorytetem jest szybki transport i zabezpieczenie drożności dróg oddechowych.
Zasady bezpieczeństwa dla funkcjonariuszy
- ochrona dróg oddechowych przed pyłem, rękawice, ochrona oczu;
- saksytoksyna nie przenika przez zdrową skórę w stopniu istotnym - zagrożeniem jest wdychanie pyłu, kontakt z błonami śluzowymi i uszkodzoną skórą oraz droga pokarmowa;
- nie stosować gorącej wody ani pary do dekontaminacji - toksyna jest termostabilna;
- dekontaminacja roztworem alkalicznym albo podchlorynem.
Wykrywanie
- testy immunochromatograficzne i ELISA - stosowane rutynowo w kontroli żywności, szeroko dostępne;
- LC-MS/MS - metoda rozstrzygająca, stosowana w laboratoriach referencyjnych badających żywność;
- test biologiczny na myszach - metoda historyczna, wypierana przez metody instrumentalne;
- w materiale biologicznym: oznaczenie w moczu i surowicy.
Uwaga o dostępności metod. Saksytoksyna jest, obok rycyny, jedyną toksyną z tej encyklopedii, dla której istnieje rozwinięta sieć laboratoriów rutynowo wykonujących oznaczenia - są to laboratoria kontroli żywności i badań weterynaryjnych. W sprawie dotyczącej saksytoksyny nie trzeba więc kierować materiału do wyspecjalizowanego laboratorium obronnego; oznaczenie wykona laboratorium sanitarne, z zastrzeżeniem właściwego zabezpieczenia próbki dla celów procesowych.
Ocena wyrobu: prawidłowy a nieprawidłowy
Materiał o wysokiej czystości
- biały proszek krystaliczny albo liofilizat, jednolity;
- wysoka zawartość toksyny, potwierdzona certyfikatem analizy - w postaci wzorca analitycznego czystość przekracza 95 procent;
- opakowanie szklane, hermetyczne, chronione przed światłem i wilgocią;
- przechowywanie w warunkach chłodniczych, choć nie jest to bezwzględnie konieczne ze względu na trwałość substancji.
Materiał surowy
- wysuszone tkanki małży albo biomasa sinicowa - proszek szarawy, brunatny albo zielonkawy;
- zawartość toksyny rzędu mikrogramów na gram - o kilka rzędów wielkości niższa niż w preparacie oczyszczonym;
- obecność innych toksyn towarzyszących: gonyautoksyn, neosaksytoksyny - naturalna mieszanina występująca w organizmach;
- obecność materiału biologicznego, soli, tłuszczów.
Rozstrzygnięcie o znaczeniu dowodowym
W odróżnieniu od rycyny, przy saksytoksynie nie występuje problem denaturacji. Toksyna wykryta jest toksyną aktywną - jest to związek drobnocząsteczkowy o określonej strukturze, a nie białko, które może utracić konformację zachowując wykrywalność immunologiczną.
Kluczowe jest natomiast rozróżnienie ilościowe:
| Ustalenie | Znaczenie |
|---|---|
| saksytoksyna oczyszczona, w ilości miligramowej | zdolna do wywołania skutku śmiertelnego; poza kontekstem wzorca analitycznego - wskaźnik rozstrzygający |
| saksytoksyna oczyszczona, mikrogramy, w opakowaniu wzorca z certyfikatem | obrót legalny, wymaga weryfikacji odbiorcy |
| materiał surowy o zawartości mikrogramowej na gram | zdolność do wywołania skutku zależna od ilości podanej; wymaga wyliczenia przez biegłego |
| toksyna w produkcie spożywczym powyżej limitu 800 µg/kg | sprawa nadzoru sanitarnego, nie broni chemicznej |
| hodowla organizmów wytwarzających toksynę, bez wyodrębnionego materiału | przygotowanie; wymaga innych dowodów zamiaru |
Znaczenie prawne. Sprawca, który dysponował materiałem surowym o zawartości toksyny zbyt niskiej, by w podanej ilości wywołać skutek śmiertelny, odpowiada za usiłowanie nieudolne z art. 13 § 2 k.k. Ustalenie to wymaga jednak wyliczenia dawki przez biegłego, opartego na oznaczeniu ilościowym i na drodze podania - a nie samego stwierdzenia, że materiał był "surowy".
Jest to różnica wobec rycyny, gdzie materiał domowej produkcji jest zwykle nieskuteczny drogą pokarmową niezależnie od ilości. Saksytoksyna jest skuteczna drogą pokarmową, a jej dawka śmiertelna jest bardzo niska - materiał surowy w odpowiedniej ilości może być w pełni wystarczający. Kwalifikacja usiłowania nieudolnego wymaga więc przy saksytoksynie dokładniejszego uzasadnienia niż przy rycynie.
Niezależnie od skuteczności: samo wyodrębnienie, gromadzenie i przechowywanie saksytoksyny poza obrotem wzorcami analitycznymi realizuje znamiona art. 121 § 1 k.k., ponieważ jest to substancja wykazu 1 CWC.
Odpowiedzialność karna
| Podstawa | Czyn | Zagrożenie |
|---|---|---|
| art. 121 § 1 k.k. | wytwarzanie, gromadzenie, nabywanie, zbywanie, przechowywanie, przewożenie środków walki zakazanych przez prawo międzynarodowe | od roku do lat 10 |
| art. 120 k.k. | stosowanie środka masowej zagłady | od 10 lat, 25 lat albo dożywotnie pozbawienie wolności |
| art. 148 § 1 albo § 2 pkt 4 k.k. | zabójstwo, w tym z użyciem środka mogącego sprowadzić niebezpieczeństwo dla wielu osób | od 10 albo od 12 lat, 25 lat albo dożywotnie pozbawienie wolności |
| art. 156 § 1 k.k. | spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu | od 3 do 20 lat |
| art. 165 § 1 pkt 1 i 2 k.k. | sprowadzenie niebezpieczeństwa przez wyrabianie substancji szkodliwych albo wprowadzanie do obrotu szkodliwych dla zdrowia substancji spożywczych | od 6 miesięcy do lat 8 |
| art. 13 § 2 k.k. | usiłowanie nieudolne - materiał o zawartości toksyny niewystarczającej przy danej drodze podania | jak za usiłowanie |
| art. 96 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia | wprowadzanie do obrotu żywności niespełniającej wymagań zdrowotnych | zależnie od typu |
| ustawa o wykonywaniu Konwencji o zakazie broni chemicznej | naruszenie zakazów wykazu 1 | sankcje ustawowe |
Uwaga o art. 165 § 1 pkt 1 k.k. Przepis ten obejmuje wprost wprowadzanie do obrotu szkodliwych dla zdrowia substancji spożywczych. Przy saksytoksynie jest to kwalifikacja szczególnie adekwatna, ponieważ naturalną drogą jej występowania jest żywność, a celowe skażenie produktów spożywczych realizuje znamiona tego przepisu bezpośrednio.
Hasła powiązane
- Rycyna - druga toksyna wykazu 1 CWC; przeciwstawna pod względem trwałości i wykrywalności
- Tetrodotoksyna - identyczny mechanizm blokowania kanałów sodowych
- Konotoksyny - toksyny stożków morskich o pokrewnym działaniu na kanały jonowe
- Mikrocystyny - toksyny sinicowe pochodzące z tych samych zakwitów
- Toksyny botulinowe - porażenie wiotkie o odmiennym mechanizmie
Przypisy
- Konwencja o zakazie broni chemicznej, załącznik dotyczący substancji chemicznych, wykaz 1 część A pozycja 7.
- Konwencja o zakazie broni biologicznej i toksynowej (BTWC), sporządzona w 1972 r.
- Rozporządzenie (UE) 2021/821, załącznik I, pozycja 1C351.d.5.
- Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego - limity toksyn paralitycznych.
- HHS and USDA Select Agents and Toxins, 42 CFR Part 73.
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, art. 13 § 2, art. 120, art. 121, art. 148, art. 156, art. 165.
- Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia.
- OPCW, Guide to Schedules of Chemicals under the Chemical Weapons Convention.